25 maart 2009 23:30
Da's nou jammer. Leuk zo'n topvrouw op bezoek natuurlijk, maar geen 'huwelijks'reis dus. Dat was volgens haar op dit moment nog niet zo'n goed idee. Zijn bloeddruk was dan wel goed, maar het leek haar verstandig, ook gezien het feit dat zijn hoofd hem af en toe nog niet helemaal bijhoudt, nog geen grote reizen te maken, laat staan op een eiland te gaan zitten. Hoewel Antonius zo'n reisje terug met een helikopter op zich wel zag zitten, leek hem de aanleiding dan toch wel wat minder.
Vandaag voelde hij zich overdag weer goed (is zelfs al aan wijn begonnen, dat andere rode levensvocht), maar kreeg 's avonds toch het idee dat die man met dat hamertje het nog steeds nodig vond om even bij hem langs te komen. Gelukkig komt dat hamertje steeds minder hard aan. Het kan hem niet snel genoeg gaan.

24 maart 2009 21:30
Tring ,,,, (of hoe een iPhone ook klinkt), Antonius aan de lijn. Komt melden dat-ie zich vandaag bijna de hele dag, naar omstandigheden, goed heeft gevoeld. Lekker gegeten (er ook van kunnen genieten) en ziet zijn 'huwelijks'reis inmiddels weer in beeld komen. Afgelopen dagen waren geen pretje, maar wel verklaarbaar (voor de specialisten dan ;-) ). En nu lijkt het weer of er vooruit gekeken kan worden. Morgen nog even die hoofdcommissaris (gezien het debat over vrouwen aan de top, kan genoemd worden dat het een vrouw betreft) ontvangen en van de juiste informatie voorzien en op naar ...... Terschelling :-) !!!!

24 maart 2009 20:50
Het uitrusten is er nog niet helemaal van gekomen. Zijn lichaam wil nog niet helemaal hetzelfde als zijn geest. Het blijft wat onrustig in zijn bloedbanen. Toch af en toe nog wat teveel auto's die zich over die wegen proberen voort te bewegen. En waar die auto's dan vandaan komen. Geen idee. Er worden geen nieuwe wegen aangelegd, er komen ook geen nieuwe op- en afritten bij. Zwarte ..... eh ..... rode magie ;-)
Inmiddels zijn er wel wat agenten vervangen of op andere plekken gezet om één en ander in betere banen te leiden. En dat lijkt toch regelmatig vruchten af te werken. Enfin, morgen komt de hoofdcommissaris weer even langs om te kijken hoe het gaat.

21 maart 2009 18:15
Nou, die ouwe mag toch naar huis. De bloeddruk is sinds het einde van de ochtend blijven dalen. De medicijnen lijken hun werk nu toch echt te doen. Daarnaast heeft hij niet veel last meer van zijn hoofd. Kon hij eerst allen Ja schudden, nu kan hij ook Nee schudden. Net of hij mondiger is geworden :-)
Net thuis is het eerste wat hij waarschijnlijk gaat doen, zijn bed/matras vergelijken met die van het ziekenhuis. Slapen en uitrusten dus !!!!!

21 maart 2009 11:20
Zowaar zijn bloeddruk is gezakt en komt in de buurt van aanvaardbare getallen. Hij voelt zich weer wat beter, althans heeft het gevoel dat zijn lichaam/hoofd aan het herstellen is. Antonius denkt er aan om vanavond al naar huis te gaan. Nou, dat zullen we nog wel eens zien ! :-)

21 maart 2009 08:00
Rustige nacht. In die zin dat zijn bloeddruk nog steeds veel te hoog is. Vanmorgen zal met Cardio artsen naar het geval Antonius gekeken worden, om met wat meer geweld die bloeddruk omlaag te krijgen. Antonius moet niet denken dat-ie de wetenschap even een poepie kan laten ruiken.

20 maart 2009 22:45
Nog even contact met het ziekhuis. De bloeddruk is nog steeds hoog, maar was wel iets gezakt. Hij heeft ook minder last van zijn hoofdpijn. De medicijnen die hij daar voor gekregen heeft hebben gelukkig effect.

20 maart 2009 17:00
Antonius is uiteindelijk niet naar de hartbewaking overgebracht. bloeddruk is wel sky-high, maar verder zag het er wel goed uit. De CT-scan was in orde. De bloeduitstoringen in zijn hoofd zijn stabiel. Wel had hij behoorlijk last van hoofdpijn en voelde zich niet helemaal top.

20 maart 2009 13:30
De bloeddruk van Antonius is opgelopen en dat vinden de doktoren niet zo leuk. Het idee is om hem over te brengen naar de hartbewaking, om daar de bloeddruk met speciale medicijnen via een infuus (intraveneus voor de insiders) omlaag te meppen.

19 maart 2009
Vandaag voelt Antonius zich weer wat beter. Heeft wat kunnen slapen en vanmorgen zelfs lekker gedoucht. Ontbijtje genomen en dat smaakte ook nog. Het ging dus wel lekker. Als dit zo door gaat, zou hij morgen naar huis kunnen. Nog wel steeds hoofdpijn, maar wel minder dan gisteren.

18 maart 2009
Vandaag moest de beslissing vallen m.b.t. het feestje van zaterdag. Nou, dat was al snel duidelijk, zaterdag geen feestje. Een schedelbasisfractuur heeft toch echt wat meer tijd nodig om te herstellen en daar als slachtoffer van bij te komen. Gelukkig werken alle partijen prima mee bij deze annulering. Men leefde ook erg mee.

Antonius voelt zich wel aardig gesloopt. Nachtbraken op deze leeftijd is een slecht idee. Hij mag zich dan 20 voelen, zijn lichaam gaat daar niet helemaal in mee :-)
Hij moet in ieder geval t/m vrijdag blijven. Ter controle.

17 maart 2009 20:00
Nou daar ligt Antonius dan (hij kon nog lachen):

Antonius

De CT-scan liet twee bloeduistortingen in zijn hoofd zien, waarvan er ééntje speciale aandacht vroeg, omdat deze een stukje van zijn hersenen onder druk konden zetten. Dat betekende elke half uur wat vragen beantwoorden, waarbij de antwoorden soms eenvoudiger waren dan gedacht (zoals vragen of hij weet waar hij is, waarna hij dat netjes van het uniform van de verpleegkundige af kon lezen).
Verder mocht hij ook niet eten, omdat in het geval zijn schedel alsnog gelicht zou moeten worden, het nu eenmaal beter is om niet gegeten te hebben. U zult begrijpen dat dat voor deze bourgondiër misschien nog wel erger was dan zijn schedelbasis-fractuur. Ook zijn voorstel om een fles wijn bij de infusen er bij te hangen werd niet gehonoreerd. Nou, even een nachtje afzien (elk half uur een kort theorie-examen) en morgen zou het allemaal wel beter zijn. Eén van de weinige keren dat Antonius de controle uit handen moest geven.

17 maart 2009 09:30
Ok, Ton is door zijn hoeven gezakt. Zich nog onbewust van wat komen ging, liep hij zoals gewoonlijk weer een rondje door zijn Amsterdam. Net het Max Euweplein opgelopen, bedacht hij dat wel even prettig was om even te zitten. Hij voelde zich niet helemaal lekker en dacht met even wat rust dat tegemoet te kunnen treden. Dat waren voor dat moment zijn laatste gedachten.
Weer een beetje bijgekomen in de ziekenauto, was-ie al snel zo helder om niet meteen de eerste beste die hem aansprak te vertellen wie hij was en waar hij woonde. Toen hem duidelijk werd wat de situatie was, rustig uitgelegd door de ambulancemedewerker, besloot hij die gegevens toch maar te verstrekken.